ينجّس است كه در آن ، روايات وارده پيرامون سرايت ياعدم سرايت نجاست از متنجس ، به دقت مورد بررسى فقهى قرار داده و به اين نتيجه رسيده است كه نجاست از متنجس به اشياء ديگر سرايت نمىكند . وى در پاسخ به دلايل معتقدان به سرايت ، تنها به روايات مورد استناد آنان جواب داده است ؛ حال آنكه آنان علاوه بر روايات ، دو دليل ديگر نيز آورده‌اند كه عبارتند از : شهرت و اجماع . جهت تكميل بحث ، اين دو دليل را با خلاصه اى از پاسخ مرحوم فيض قمى از كتاب الفيض ذكر ميكنيم : 1 . شهرت ؛ جواب : دليلى بر حجيت شهرت و بر حجيت ظنى كه از آن حاصل مىشود ، وجود ندارد . زيرا مطلق ظن ، حجت نيست و از سوى ديگر براى كسى كه با مشهور مخالف است ، ظنى حاصل نمىشود . حتى ظن قوى بر خلاف آن داريم و در زمان پيامبر اكرم ( ع ) و ائمه اطهار ( ع ) : اطمينان داريم كه حكم عدم سرايت نجاست از متنجس را ، همه جارى ميكردند . 2 . اجماع ؛ جواب : مدعيان اجماع ، از قول جمعى از فقها حدس زده‌اند كه علماى ديگر نيز چنين نظرى دارند ؛ ليكن اگر چنين حدسى براى ما پديد نيايد ، حدس آنان در حق ما حجت نيست . حتى حدس ما بر خلاف آن است ، زيرا اطمينان داريم در عصر معصومين ( ع ) : و قدرى پس از آن ، عدم سرايت نجاست از متنجس در نظر علما و مردم ، قطعى بوده است . با اين حال چنين اجماعى حجت نيست . [ از اين گذشته چنين اجماعى مدركى است و عدم حجيت اجماع مدركى روشن است . ] « 1 »

--> ( 1 ) . تهذيب الاحكام ، ج 1 ، ص 39 .